Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12850 K.2024/5107

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında katılan ...'na yönelik kasten yaralama suçundan ve katılan ...'na yönelik mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Katılan ...'nın soruşturma aşamasında alınan 15.10.2014 tarihli beyanında uzlaşmak istemediğini beyan ettiği fakat aynı tarihli uzlaşma formunda "uzlaşmak istiyorum" kısmını imzaladığı, yargılama aşamasında ise şikâyetinin devam ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, mevcut çelişkinin giderilmesi ile sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamında olan kasten yaralama suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, sanık hakkında katılan ...'na yönelik mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetleri içinde en ağırı olan Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/337 Esas ve 2005/144 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekiği gözetilmeksizin, Şereflikoçhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/56 Esas ve 2008/174 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması ve ikinci kez mükerrirlik nedeniyle 5275 sayılı CGTİHK'nun 108/3 maddesi uyarınca şartlı tahliye hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,