Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13054 K.2024/6412

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2016 tarihli ve 2016/2659 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında olay günü gece vakti şikâyetçiye ait iş yerine kimliği belirsiz kişi ile birlikte hırsızlık amacıyla girmeye çalışması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 35, 116/2-4, 35, 151/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 316 - 358 sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a. maddesi uyarınca beraatine, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından ise 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 35/2 ve 151/1. maddeleri gereğince sırasıyla 1 yıl 6 ay ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkında her iki hüküm yönünden aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının şikâyete tabi olması ve somut olayda şikâyetin bulunmaması hususları dikkate alınmadan sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine ve resen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde gece vakti sayılan saat 02.30 sıralarında, şikâyetçiye ait marketin önüne geldiği, kaldırımda durup etrafı kolaçan ettikten sonra yanında getirdiği aletler ile iş yerinin kepengini kanırttığı, oluşturduğu boşluktan yararlanıp camı kırdığı ancak boşluğu kendisi geçecek kadar genişletemediği, bununla uğraştığı sırada kendisini gören kişilerin durumu polise ihbar ettiği, polisin olay yerine geldiğini gören sanığın iş yerine giremeden kaçtığı, yapılan kovalamaca sonucunda suçta kullandığı eldiven ve bere ile birlikte yakalandığı, bu hâliyle sanığın iş yerine girmeye çalıştığı ve mala zarar verme eylemini gerçekleştirdiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık, aşamalarda Hızlı lakaplı bir şahsın eylemi gerçekleştirdiğini, kendisinin olay yerinde iken polisleri görünce korkup kaçmaya çalıştığını savunmuş olup; şikâyetçinin aşamalardaki beyanları, 29.04.2016 tarihli yakalama, üst arama, teslim ve tesellüm tutanağı, görgü tespit ve araştırma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi bakımından;

Tüm dosya içeriğine göre; yüzünde siyah maske bulunan sanığın, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen Hızlı lakaplı şahıs ile birlikte eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-b,c maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ile sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan ilâmda da 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

gerekçeli karar başlığında "iş yeri dokunulmazlığının ihlâli" suçunun yazılmaması mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş; atılı suçun şikâyete tabi olmadığı anlaşıldığından mahkemece kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi bakımından;

5237 sayılı Kanun'un 142/4. maddesi uyarınca, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı değilken sanığın hırsızlık suçundan beraat etmesi karşısında; atılı mala zarar verme suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı hale geldiği anlaşılmakla; şikâyetçinin 03.06.2016 tarihli duruşmada şikâyetçi olmadığını bildirdiği de dikkate alınarak, sanıktan şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup kabul ettiğini bildirmesi halinde soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan mala zarar verme suçundan sanık hakkında açılan davanın 5237 sayılı Kanun'un 73/4-6 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V) KARAR

A) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi bakımından;

Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2016/316 Esas, 2016/358 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi bakımından;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2016/316 Esas, 2016/358 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA,