Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13100 K.2023/9952

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, aralarında kira ilişkisi bulunan katılana ait daireden ayrılmadan önce suça konu ... banyo, mutfak ve diğer odalara ait kapılarına zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın sözleşme yapmadan kiralamış olduğu evi tamir ve tadilat gerektiren hâlde iken kullanmaya başladığını ve eve zarar vermediğini savunarak atılı suçlamayı kabul etmemesi, 21.04.2015 tarihli tutanağa göre şikâyet sonrası bahsi geçen evde zarara dair tespit yapılamamış oluşu, 22.10.2015 tarihli tutanak ile suça konu evde tamir edilmiş bir adet ahşap kapı dışında gözle görülür zarar ve ziyanın olmadığının belirlenmesi karşısında; mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.