Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13147 K.2024/3839

Sanık müdafiinin temyiz talebinin hırsızlık ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Dosya kapsamında, Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 18.12.2014 tarihli sağlık kurulu raporunda, sanığın üzerine atılı suçlara karşı suç tarihinde davranışlarını yönlendirme yeteğini kısmen ve ileri derecede etkileyecek akıl hastalığının olmadığı ve ceza ehliyeti tam olduğunun belirtildiği, ancak UYAP'ta yapılan incelemede ise, adlî sicil kaydında yer alan Ereğli (Konya) Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli, 2015/393 Karar sayılı dosyasında, aynı hastaneden alınan 30.01.2015 tarihli raporda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesinden yararlanabileceğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında;

suç tarihinde sanığın işlediği iddia edilen suçların hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesinden rapor alınarak, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,