Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13244 K.2024/5438

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın beyanında suça konu eve saat 19.00-20.00 sıralarında girdiğini belirttiği, olay tarihinde güneş batış saatinin 17.09 olduğu ve gece vaktinin saat 18.09’da başladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ançak;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan adli para cezası 5237 sayılı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, taksitlerden birinin süresi içinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ihtarının ilgili hüküm fıkrasında gösterilmemesi,