Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13411 K.2024/1712

Katılan sanık ...'un hakkında şikâyetçi sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmü; şikâyetçi sanık ...'un hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama, katılan ...'a yönelik tehdit ve katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan sanık ve şikâyetçi sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Şikâyetçi sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikâyetçi sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Antalya(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilmiş 05.02.2013 tarihli ve 2012/90 Esas, 2013/76 Karar sayılı mahkûmiyete konu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümle maddesinde yazılı tehdit suçuna ait olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2012/82 Esas, 2013/102 Karar sayılı kararı ile tüm sonuçlarıyla birlikte düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla; bahsi geçen ilâmın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, şikâyetçi sanığın adlî sicil kaydına göre başka da tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetinin olmaması,

Bozmayı gerektirmiş, şikâyetçi sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Şikâyetçi sanık ... hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, şikâyetçi sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle ve 151/1. maddelerinde düzenlenen tehdit ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre şikâyetçi sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Şikâyetçi sanığa ait adlî sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Antalya(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilmiş 05.02.2013 tarihli ve 2012/90 Esas, 2013/76 Karar sayılı mahkûmiyete konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle maddesinde yazılı tehdit suçuna ait olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2012/82 Esas, 2013/102 Karar sayılı kararı ile tüm sonuçlarıyla birlikte düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla; bahsi geçen ilâmın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, şikâyetçi sanığın adlî sicil kaydına göre başka da tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetinin olmaması,