Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13435 K.2024/5540

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/6-1431 E., 2013/18 K. sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilâmın gösterilmesine gerek bulunmadığı, kısa kararda sanık hakkında TCK'nın 58.maddesinin uygulandığı belirtilmekle birlikte tekerrüre esas alınan ilâm belirtilmemiş ise de, hükmün gerekçesinde "Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2013 tarih, 2013/459 Esas ve 2013/1104 Karar sayılı ilamı ile almış olduğu 1 yıl 8 ay hapis cezasının" tekerrüre esas alındığının belirtildiği tespit edildiğinden Tebliğname'deki hükmün düzeltilerek onanmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.