KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/13437 E., 2024/3589 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/62 E., 2016/676 K.
- Şikâyetçi
- ...
- Suçlar
- Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin gerekçeli kararda suç tarihi 05.08.2014 olarak yazılmış ise de yargılamanın, sanık hakkındaki hırsızlık suçuna ilişkin aynı mahkemenin 2010/190 esas sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesine müteakiben mahkemece Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan 05.08.2014 tarihli suç duyurusu üzerine yapıldığı, anılan mahkumiyet kararından ve dosya kapsamından suç tarihinin 23.02.2010 olduğu ve ayrıca gündüz vakti işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun kimliği tespit edilemeyen birden fazla kişi ile birlikte işlendiği belirlenerek, yapılan incelemede;
Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c ve 151/1. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 23.02.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/13437, K. 2024/3589, 4 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama