Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13531 K.2024/3169

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

1. UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'nun karar tarihinden sonra, 17.06.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca bu durum araştırılarak ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Sanıkların; katılan ...'in ve sanık ...'nun müşterek murisi adına kayıtlı olan ancak taraflar arasındaki fiilî miras paylaşımı ile katılanın kullanımına bırakılmış olan tarla üzerine; dosya arasında bulunan olay yeri fotoğraflarının da incelenmesi neticesinde hak sahibinin kullanımının engellendiği sabit olacak şekilde ve rızası hilafına toprak döktürülmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 154/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde vekâletsiz iş görme hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi;