Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13785 K.2024/5092

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılan ...'nın karar tarihinden sonra dosyaya ibraz ettiği 13.07.2016 tarihli dilekçesinde özetle "şikâyetten vazgeçtiğini" beyan ettiği anlaşılmakla, mala zarar verme suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi gereğince sanığın şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2- 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın, katılan ...'nın otomobiline levye ile zarar vermesi şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,