Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13939 K.2024/428

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, geceleyin katılanın rızasına aykırı olarak evine girdiği, burada katılanı bıçakla tehdit ettiği ve evin kapısına zarar verdiği şeklinde gerçekleştirdiği iddia olunan eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 106/2-a ve 151/1. maddelerinde tanımlanan tehdit, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları için sanığın sorgu tarihi olan 10.09.2015 tarihinden; mala zarar verme suçu için 26.11.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,