Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14263 K.2023/9951

I) Sanıklar hakkında tehdit suçu ile ilgili o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında katılana yönelik tehdit suçunu işledikleri iddiasıyla açılan davada hüküm kurulmadığı anlaşılmakta ise de, zamanaşımı içinde bu konuda bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Katılana karşı işlendiği iddia edilen tehdit suçu ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının bu suçla ilgili konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanıklar hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek aynı Kanun'un 191. ve 147. maddeleri gereğince sanıkların sorguları yapılmadan delil takdiri yapılarak mala zarar verme ve hakaret suçlarından eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,