Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14273 K.2024/967

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmü ile sanık ...'ın katılan sanık ...'e yönelik mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği hâlde katılan sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkin olduğu, sanık ...'ın katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.07.2016 tarihli itirazın reddi kararı üzerine kesinleştiğinin tespiti ile yapılan incelemede;

1)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000.00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;