Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14542 K.2024/10406

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2010 gün 274-300; 06/12/2008 gün 144-234, 23.09.1974 gün 224-408 ve 16.04.1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir. Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hâle getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış bulunduğundan, Yargıtay’a ait olduğu ve 09.08.2016 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanığın talimat ile alınan ifadesinde belirttiği adrese çıkartılan tebligatın bila tebliğ iadesi üzerine, aynı adrese "MERNİS" şerhli tebligat çıkarıldığı, tebligatın çıkarıldığı tarih itibarıyla UYAP sisteminden alınan nüfus kayıt örneğinde sanığın yerleşim yeri adresinin bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla sanığa yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın inceleme dışı sanıklar İlhan ve Ayhan ile birlikte şikâyetçinin elektrik malzemesi satışı yaptığı iş yerine müşteri gibi girerek müştekiyi oyalamak suretiyle üç koli kaçak akım rolesini çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, 23.01.2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,