Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14788 K.2024/688

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın evinin etrafına dikmiş olduğu 90 adet ağacı 2014 yılı içerisinde söktüğü, yine 23.04.2015 tarihlerinde katılanın dikmiş olduğu 23 adet ağacı ve arazinin etrafını çevirdiği telleri tutan demir direkleri sökerek katılanın malına zarar verdiğinin kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 14.05.2015 tarihli Olay Yeri Görgü ve Tespit Tutanağından ve aşamalarda dinlenen tanık ...'in beyanlarından anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen mahkûmiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,