Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14799 K.2024/7394

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

B-Sanık hakkında kamu malına zarar verme ve tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay günü sanığın hemşire istasyonunda bulunan vazoyu alarak fırlatması sonucu kırdığı, suça konu kırılan vazonun kime ait olduğuna ilişkin mahkemesince ... Devlet Hastanesine yazılan müzekkere cevabında, kırılan vazonun hastane demirbaşına kayıtlı olmadığı ancak kliniğe ait olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, suça konu vazonun resmi ödenek ile mi alındığı, kamu mülkiyetinde mi bulunduğu yoksa şahsa ait özel bir eşya mı olduğu araştırılıp kamu kurumu mülkiyetinde ise ilgili kamu kurumu açılan davadan haberdar edilip sonucuna göre suç niteliğinin tespiti gerektiği gözetilmeyerek, eksik araştırma ile kırılan vazonun kamu malı kabul edilerek yapılan niteleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve hüküm tarihinden sonra 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin üçüncü fıkrasına ''birlikte'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''aynı mağdura karşı'' ibaresinin eklenmesi de nazara alınarak,

somut olayda farklı mağdurlara karşı işlenen tehdit suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,