Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/15373 K.2021/17268

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ... (....) ....in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 163/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2017 tarihli ve 2016/710 esas, 2017/391sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/04/2021 gün ve 94660652-105-33-5787-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/06/2021 gün ve 2021/56765 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre, sanık ...’in mahkemenin 15/06/2017 tarihli mahkumiyet kararını 10/11/2020 tarihinde istinaf ettiği, mahkemenin 19/11/2020 tarihli ek kararıyla istinaf talebinin reddine karar verildiği,

bu ek kararın sanığa 23/11/2020 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 24/11/2020 tarihinde bu ek kararı da istinaf etmesi üzerine mahkemenin dosyayı istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine göndermesi gerekmesine rağmen istinaf talebinin süreden reddine ilişkin kararın Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2020 tarih ve 2020/625 Değişik İş sayılı kararıyla incelenip itirazın reddine karar verildiği ancak bu kararın yok hükmünde olduğu ve mahkemenin 15/06/2017 tarihli kararının usulüne uygun kesinleşmediği,