Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/15381 K.2021/17437

Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis, 10 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına,

sanık hakkında aynı Kanun 58. maddesine göre 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2017/903 esas, 2019/339 sayılı kararının Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13/01/2020 tarihli ve 2019/2302 esas, 2020/45 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmesini müteakip,

sanık tarafından hakkındaki cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına ilişkin talebinin reddine ilişkin Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2020 tarihli ve 2017/903 esas, 2019/339 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın 1. kez mükerrirliğe ilişkin verilen cezanın infazının tamamlanmadığı ve 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutalamayacağından bahisle kabulüne,

anılan ek kararın kaldırılmasına dair mercii Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2020 tarihli ve 2020/1626 değişik isayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/04/2021 gün ve 2259/2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2021 gün ve 2021/62112 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Her ne kadar Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2020 tarihli 2020/1626 değişik iş sayılı kararında 1. kez mükerrirliğe ilişkin verilen cezanın infazının tamamlanmadığı ve 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutalamayacağından bahisle ek kararın kaldırılmasına dair karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun’un 58/1. maddesinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alındığı anlaşılan Antalya 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/01/2017 tarihli ve 2016/939 esas, 2017/3 sayılı kararının 03/02/2017 tarihinde kesinleştiği, yargılama konusu suçun ise 01/05/2017 tarihinde işlendiği ve bu sebeple anılan kararın infaz edilmesinin gerekmediği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre, Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2017/903 Esas - 2019/339 Karar sayılı kararı ile sanık ...’ın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına ve sanık hakkında aynı Kanun’un 58. maddesine göre 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

anılan mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13/01/2020 tarihli ve 2019/2302 Esas – 2020/45 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği,

ancak sanık tarafından hakkındaki cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına ilişkin talepte bulunulması üzerine mahkemece bu talebin reddine ilişkin 05/11/2020 tarihli ek karar verildiği ve bu ek karara itiraz üzerine Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2020 tarihli ve 2020/1626 D.

İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve ek kararın kaldırılmasına karar verildiği; sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13/01/2020 tarihli ve 2019/2302 Esas – 2020/45 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı ile kesinleştiği,

sanığın hakkındaki cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına ilişkin talebi ile ilgili olarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca CMK’nın 308/A. maddesi uyarınca olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulup başvurulmayacağının anılan Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden verilen ek kararın ve bu ek karara itiraz üzerine itiraz merciince verilen kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu,