KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/15504 E., 2021/20092 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2021
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h-f, 143 ve 31/2. maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin 25/09/2020 tarihli ve 2019/281 esas, 2020/607 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/05/2021 gün ve 2227-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2021 gün ve 2021/70380 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h-f maddesi gereğince hükmolunan 6 yıl hapis cezasından, anılan Kanun’un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldığında 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesini müteakip, aynı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapıldığında 4 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi yerine, 4 yıl 6 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-f-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 9 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 4 yıl 6 ay yerine 4 yıl 6 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL ANADOLU) 2. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 25/09/2020 tarihli ve 2019/281 Esas, 2020/607 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/15504, K. 2021/20092, 29 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama