Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/15533 K.2023/8290

Dosya incelenerek gereği düşünüldü Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/6474 Esas, 2021/10329 Karar sayılı ilâmı ile; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Kararı ortak hükümlerinin 8. maddesi uyarınca temyiz incelemesinin Dairemize ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya dairemize gönderilmiş ise de;

Tebliğname tarihinde uygulanacak olan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümlerinin 8. maddesinde "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmayacak kararların temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle reddedilecek hükümler ve vekâlet ücretine hükmedilmesi

istemleri ile sınırlı olduğu, oysa ki inceleme konusu dosya içeriğine göre kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmünün temyiz kanun yoluna tabi bir hüküm olduğu, temyiz edenin taraf sıfatının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi sonucunda temyiz isteminin sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilip verilmeyeceğinin görevli Dairece takdîrinde zorunluluk bulunduğu,