Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/15619 K.2021/15879

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihinde cezaevinde bulunup, duruşmada hazır edilmeyen suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 09.12.2013 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuğa yapılan yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre, bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmeyerek yanıltılmış olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun 30.06.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu ve ayrıca suça sürüklenen çocuğun aynı dilekçede temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin,

5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu, bu nedenle mahkemece verilen temyiz talebinin reddine dair ek kararlar kaldırılarak ve suça sürüklenen çocuğun eski hale getirme isteminin kabulüne karar verilerek, aynı zamanda suça sürüklenen çocuğun temyiz ve eski hale getirme istemlerinin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu belirlenerek, sadece hırsızlık suçuna yönelik olarak yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüzleyin ... ve Ticaret Bakanlığı, Teftiş Başkanlığı ... Çalışma Merkezine girerek müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ya yönelik gerçekleştirmiş olduğu hırsızlık suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin, 09.12.2013 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,