Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/15647 K.2024/8866

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve sanık müdafiinin sadece sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararına ilişkin olarak sanık lehine vekâlet ücreti verilmemesi yönünden hükmü temyiz ettiği, aynı dosyada sanık hakkında yarala ve mala zarar verme suçlarından açılan davaların şikâyet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: