Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/15767 K.2023/3584

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2012 tarihli ve 2012/3497 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte şikâyetçiye ait 63... plakalı kamyoneti, sokak üzerinde park halinde iken düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 53, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2011/1024 Esas, 2014/1359 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 53 ve 58. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.04.2019 tarihli ve 2018/1060 Esas, 2019/6874 Karar sayılı kararı ile, iddianamede, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması istenilmediği halde 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması ve sanığın talimat yoluyla savunmasının alındığı 28.05.2012 tarihli duruşma zaptının katip tarafından imzalanmaması nedeniyle aynı Kanun'un 219/1. maddesine aykırı davranılması nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2019/636 Esas, 2020/654 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 53, 58. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçu işlemediği, ismi geçen iki şahsı tanımadığı, aracı hiç görmediği, adı geçen iki şahsın dinlenerek hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Temyiz dışı sanıklar Ali Dede Erişçi ve Hüseyin Bayazıt liderliğindeki suç örgütüne yönelik iletişimin tespiti sırasında, aralarında sanığın da bulunduğunun tespit edildiği, kamyon hırsızlığı konusunda konuştukları, Ali Dede'nin kamyon çalarak Cizre'ye götüreceği, 16.11.2011 günü saat 20.45 sıralarında Şanlıurfa iline gittikleri, şikâyetçiye ait kapıları kilitli halde park halinde bulunan 63... plakalı kamyoneti kelebek camını kırmak suretiyle içerisine girip direksiyon kilidini de kırarak düz kontak yapmak suretiyle kamyoneti çalıştırdıkları, Ali Dede'nin çaldıkları kamyoneti kullandığı,

sanığın ise polis noktalarını kontrol etmek amacıyla önden gittiği, bu sırada cep telefonuyla zaman zaman yol durumu çevirme olup olmadığı konusunda konuştukları, her ne kadar sanık aşamalarda alınan beyanlarda suçlamaları kabul etmemiş ise de, sanıklar arasında teknik takip neticesinde kayda alınan olay öncesi ve olay sonrası yapılan dosya kapsamındaki telefon dinleme tespit tutanaklarına göre olayın başından sonuna kadar sanıkların birlikte hareket ettikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık suçu kabul etmemiştir. 3. Hukuki süreç başlığı altında 3. maddede belirtilen bozma sebeplerinin gereği yerine getirilmiştir.

IV.GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, yakalama, muhafaza altına alma, görgü ve tespit tutanağı, olay yeri inceleme raporu, iletişimin tespiti kayıtları uyarınca sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiş, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.04.2019 tarihli bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiği,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR