Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/15965 K.2022/12845

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmişse de, sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II - Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/3 ve 62. maddesine göre belirlenen 202 gün adli para cezasının, günlüğü 20,00 TL’den 4.040,00 TL adli para cezasına çevrildikten sonra kazanılmış hak gözetilip 4.000,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerekirken 202 gün adli para cezasının, 200 gün adli para cezasına indirildikten sonra 4.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,