Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16093 K.2023/9029

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 5. Ceza Dairesinin, 14.02.2019 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen 13.05.2013 tarihli kararda, sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/1, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca hükmolunan 3,000,00 TL adlî para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 152/1-d, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca verilen 6.000,00 TL adlî para cezasının, 3.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazı yerine sanığın neticeten 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında sonuç cezadan sonra gelecek şekilde "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 6.000,00 TL adlî para cezasının 3.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına” ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.