Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16254 K.2024/10821

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diger temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, adli sicil kaydında yer alan Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2017/644 Esas, 2017/471 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası yerine, çocukken işlediği ve TCK'nın 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas alınması mümkün olmayan Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2017 tarihli ve 2017/338 Esas, 2017/255 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2017/644 Esas, 2017/471 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına” karar verilmek suretiyle,