Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16360 K.2024/8643

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları reddedilmiştir. Ancak;

23.01.2020 tarihli bozma öncesi hükümde suça sürüklenen çocukların sonuç ceza olarak TCK'nın 142/2-h, 143/1, 31/3, 62.maddeleri gereğince 3 yıl 8 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafi tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 142/2-h, 143/1, 31/3, 62.maddeleri gereğince verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 3 yıl 8 ay 12 gün hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,