Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16492 K.2021/18925

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin beraat hükümleri bozularak sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetini gerektirir, şüpheden uzak, kesin, inandırıcı bir delil bulunmadığı halde kanuna ve oluşa aykırı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verdiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.