Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16542 K.2021/19528

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2018 tarihli hükmü ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, bu hükme ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın atılı suçtan TCK’nın 116/1-4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında verilen kararın usul ve yasalara aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.