Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1673 K.2022/15686

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle ve katılan sanık ... hakkında TCK’nın 129/1. maddesi uyarınca hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar verilirken CMK’nın 223/4-d. maddesinin uygulama maddesi olarak kararda gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklikler olarak görülmüş;

mahkemece, katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken kararda, sanık hakkında daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara değinilip, sanığın suç işlemeye meyilli kişiliği ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığına dair gösterilen gerekçe yeterli görüldüğünden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.