Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16731 K.2024/9448

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Şikâyetçinin hayvanlarının çalındığı yere dair olay yeri tespiti yapılmadığı, suç tarihi itibarıyla hayvanların ikâmetin eklentisi niteliğinde olan bir yerden çalınması hâlinde TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması gerekeceği, buna ilişkin bir değerlendirme yapılamamış olmasına rağmen konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan da sanıklar hakkında ceza verildiği anlaşılmakla; öncelikle şikâyetçiden hayvanların çalındığı yerin tam olarak neresi olduğu sorularak, gerekirse suça konu yerin, açık alan, konut veya eklenti niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi amacıyla keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak,

hayvanların ikametin eklentisi niteliğinde olan bir yerden çalındığının tespiti hâlinde sanıklar hakkında TCK'nın 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği, aksi hâlde barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan hayvanlar bakımından işlenmesi hâlinde TCK'nın 142/2-g ve 143. maddeleri uyarınca hüküm kurularak konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında suç tarihi itibarıyla TCK'nın 142/2-g maddesi uyarınca hüküm kurulurken, aynı zamanda konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi,