Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16986 K.2021/21940

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 04/12/2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 11/05/2015 tarihli kararda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezanın 10 ay hapis cezası olduğu,

bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan maddeler uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan yeni cezanın önceki hükümde verilen 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği halde, uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek,

önceki hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden bahisle, sanık hakkında TCK'nın 116/4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hakkın gözetildiği belirtilerek cezanın 10 ay hapis cezasına indirilmesi ve hapis cezasının TCK'nın 50/3 maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; tüm dosya içeriğine göre 05/02/2015 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 06/02/2015 olarak yazılması,

yine suça konu yerin iş yeri olması karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığının ihlali olarak, hüküm kurulurken uygulama maddesinin de TCK'nın 116/2-4 maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1-4 maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.