Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17025 K.2023/9480

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilâmından önceki hükmü O yer Cumhuriyet savcısı lehe temyiz ettiğinden, sanık hakkındaki 21.10.2015 tarihli hükümde 10 ay hapis cezasının kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince, 10 ay hapis cezası olarak infazına" şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın doğrudan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,