Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17027 K.2021/18666

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın temyiz isteminin bulunmadığı, yalnızca sanık müdafiinin temyiz isteminde bulunduğu belirlenmekle yapılan incelemede; 1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında atılı kasten yaralama suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın kasten yaralama suçundan sonuç olarak 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmekle;

verilen kararın türü gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,

sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin hükmün usul ve esasa aykırı olduğuna, adaletsiz bir karar verildiğine, kasten suç işlenmesinin mümkün olmayıp, tartışma sonucunda meydana gelen bir vukuat olduğuna, konuta zorla değil müştekinin kapıyı açması ve rızasıyla girildiğinden atılı suçun oluşmayacağına, ayrıca müvekkilinin, hükmün açıklanması için ihbar edilen dosyadaki ikinci suçu 6545 sayılı Kanun’un yürürlük tarihi olan 28/06/2014 tarihinden önce işlediğinden,

yasal engeli bulunmaması sebebiyle, müvekkili hakkında ikinci kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilecekken bu yönüyle değerlendirilme yapılmamasının da hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;