Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17368 K.2022/2125

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :

Dosya kapsamında bulunan ve olay yerini gösteren MOBESE kayıtlarının çözümünü içeren 18.03.2009 tarihli CD çözüm ve teşhis tutanağına göre suçun gece vakti saat 23.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 143/1. maddesiyle artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :

Suçun gece vakti saat 23.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 116/4. maddesinde tanımlanan gece vakti işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, 8 ay 3 günlük durma süresi de eklendiğinde suç tarihi olan 28/02/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,