Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17373 K.2022/1074

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanığın, müştekinin sokak üzerine bıraktığı motosikletini sürükleyerek alıp götürmesi biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

b-Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında “Olaydan bir gün sonra çalınan motosikleti bir şahsın kullandığını gördüğünü, motosiklet benim diye bağırdığında sanığın motosikleti bırakarak kaçtığını, motosikletin plakasının bulunmadığını, ön farının sökülmüş olduğunu, marş sisteminin düz kontakla çalıştırıldığını, 200 TL zararın bulunduğunu, sanığın zararın 100 TL’lik kısmını ödediğini” söylediğinun anlaşılması karşısında, sanığın yakalanacağını anlayınca motosikleti bırakarak kaçması rızai bir iade olarak kabul edilemeyecek olmakla birlikte,

sanığın motosiklette meydana gelen 200 TL’lik zararın 100 TL’lik kısmını soruşturma aşamasında ödediğini beyan etmesi nedeniyle, müştekiden sanığın böyle bir ödemede bulunup bulunmadığı, ödemiş ise etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,