Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1743 K.2022/15933

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların silahla gerçekleştirmiş oldukları tehdit eylemlerini birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirmeleri nedeniyle eylemlerinin TCK’nın 106/2-a-c maddelerine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 106/2-a maddesi uyarınca hüküm kurulması; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun TCK’nın 116/2. maddesinde düzenlendiği, ancak bu suçun gece vakti işlenmesi durumunda eylemin aynı Kanun’un 116/4. maddesi kapsamında olacağı, zira bu fıkrada bağımsız bir cezanın öngörüldüğü, bu itibarla sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından TCK’nın 116/2 maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma verilmesine gerek olmadığı,

yine sanıkların birden fazla kişi ile birlikte ve silahla gerçekleştirdikleri iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından iddianamede gösterilen ve uygulama konusu yapılan TCK’nın 119/1-c maddesinin yanı sıra ek savunma hakkı verilmeden, aynı Kanun’un 119/1-a maddesi de uygulanmış ise de; anılan bentlerde öngörülen ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle ek savunma hakkı verilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki (1 ve 2) no’lu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.