Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17494 K.2022/3382

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Sanığın adli sicil kaydındaki Bursa Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/1133 Esas, 2011/2387 Karar sayılı ilamının 30/01/2012tarihinde kesinleşen ve kasten yaralama suçundan verilen 5 ay hapis cezasına ilişkin olduğu ve tekerrüre esas alınabileceği halde sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması ve hakaret suçundan TCK’nın 125/3-a, 125/4, 43 maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi gereğice 1/6 oranında indirim yapılarak netice cezanın 1 yıl 2 ay 17 gün yerine 14 ay 17 gün olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...’nün temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

I- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca kamu malına zarar verme suçu yönünden yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip kamu malına zarar verme suçu yönünden iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,