KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/18032 E., 2025/5329 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/2913 E., 2017/2947 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Sanıklar hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf talepleri hakkında inceleme yapılmadığının anlaşılması karşısında; bahse konu suçlara ilişkin mahallinde istinaf incelemesi yapılmasının mümkün olduğu; sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin hırsızlık suçuna ilişkin istinaf talebinin esastan reddi kararına yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede:
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; lehe hükümler uygulanmadan belirlenen ceza miktarının hukuka aykırı olduğuna, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise, her türlü şüpheden uzak, inandırıcı kesin delil bulunmadan mahkûmiyete karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/18032, K. 2025/5329, 25 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama