Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18035 K.2022/6688

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafinin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin, “5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinin 18.06.2014 tarihli değişiklik ile yürürlükten kaldırılması nedeniyle eylemin suç olmaktan çıktığına, eylemin gerçekten yapılıp yapılmadığına, eylemin kim tarafından yapıldığına dair delil bulunmadan müvekkilinin mahkumiyetine karar verildiğine, kriminal ve bilirkişi raporlarının evrakta sahtecilik suçuna ilişkin olduğuna, hırsızlık suçuna ilişkin herhangi bir delil bulunmadığına,

müvekkilinin bu sebeplerle anılan hırsızlık suçundan mahkum edilemeyeceğine” yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.