Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18119 K.2021/20244

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan istinaf başvurusunun ön incelemeden reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca verilen, istinaf isteminin ön incelemeden reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığından ve CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın hakkı ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, hakkında tesis edilen cezanın yüksek olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.