Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18228 K.2023/7688

İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.03.2018 tarihli ve 2017/3075 Esas, 2018/367 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz istemlerinin reddine dair 01.03.2018 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanıkların temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Hırsızlık suçuna ilişkin yapılan incelemede ise;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.02.2018 tarihli ve 2017/3075 Esas, 2018/367 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıkların yokluğunda verilen ve 27.02.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 01.03.2018 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçeler ile temyiz isteminde bulundukları;