Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18764 K.2024/11002

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, mağdurun şikâyetinden vazgeçtiğine, suçun uzlaşma kapsamında kaldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, şikâyetçiye ait aracın kilitli bagaj kapağına, olay yeri inceleme raporuna göre zarar vermeden, savunmasına göre yanında bulunan motosiklet anahtarı ile açarak suça konu malzemeleri çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde hataya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.