Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18831 K.2024/10275

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; suça konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-a maddesi kapsamında değil, 155. maddesi kapsamında olduğuna, hırsızlık suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediğine, aksi halde ise aynı Kanun'un 147. maddesinin uygulanmasının gerektiğine, katılanın parasının iade edilmesi,

zararının olmaması ve sanığın suçunu ikrâr etmesinin ceza tayininde gözetilmesinin gerektiğine, sanığın etkin pişmanlık gösterdiğine, alt sınırdan hüküm kurulmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde acil servis personeli olarak çalıştığı hastanenin acil servisinde bulunan ve doktorlar tarafından yapılan müdahalelere rağmen kurtarılamayan müteveffa Emine'nin vefat etmesinden sonra müteveffanın elbiseleri içerisindeki parayı çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-a-h. madde ve fıkralarında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-a. maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.