Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18842 K.2024/10274

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, ceza verilmesi için yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç işleme kastı olmadığına, aksinin kabulü hâlinde ise eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b maddesi değil aynı Kanun'un 141/1. maddesi kapsamında olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin değerlendirilmediğine, teşebbüs hükümleri uyarınca daha fazla indirim yapılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;