Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18851 K.2025/2367

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafîinin temyiz isteminin, sanıkların suçu işlemediğine, bilirkişi raporunda belirtilen ihtimaller üzerinden sanıkların mahkûmiyetine hükmedilemeyeceğine, şüpheden sanıkların yararlandırılması gerektiğine, sanıkların adli sicil kayıtlarında daha önce hiçbir suç kaydı bulunmadığına, maddi gerçeğin ortaya çıkması için yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; sanıkların, aşamalarda alınan savunmalarında üzerilerine yüklenen suçları kabul etmedikleri, sanıkların savunmaları doğrultusunda dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek katılan firmaya ait iş yerindeki kamera görüntülerindeki şahısların sanıklar olup olmadığı konusunda sanıklara ait teşhise esas fotoğraflarla karşılaştırma yapılarak rapor tanziminin istenildiği,

bilirkişi tarafından yapılan inceleme neticesinde 24.04.2018 tarihli raporda, suça konu hırsızlıkları yapan şahıslara ait görüntüler ile sanıklara ait teşhise konu fotoğrafların karşılaştırılmasında, raporda izah olunan uyum unsurları doğrultusunda, olay anına ait kamera kaydında görülen ve şüpheli-1 olarak kodlanan kişinin kuvvetle muhtemel (%70)"..." olduğu, yine raporda izah olunan uyum unsurları doğrultusunda olay anına ait kamera kaydında görülen ve şüpheli-2 olarak kodlanan kişinin muhtemel(%50) "...

Arslan" olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan rapordaki ihtimal oranları dikkate alınarak, sanıkların rapora karşı itirazları ile birlikte atılı suçların sanıklar tarafından işlenip işlenmediğinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde saptanmadığının anlaşılması sebebiyle; sanıkların muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek,

kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD'ler üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanıkların fotoğrafları arasında karşılaştırılma yapılması sağlanıp, bahse konu görüntülerdeki iş yerine giren hırsızlık olaylarını gerçekleştiren kişilerin sanıklar olup olmadığına ilişkin yeniden rapor alınması; sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,