Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1892 K.2021/10402

Hırsızlık suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 145, 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.500,00 Yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca ertelenmesine dair İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2006 tarihli ve 2006/230 Esas, 2006/493 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16/06/2010 tarihli ve 2009/13581 Esas, 2010/9900 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, yapılan yargılama sonunda sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 142/1-b, 143, 145, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2010 tarihli ve 2010/566 Esas, 2010/1005 sayılı kararının 31/12/2010 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 13/01/2011 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 145, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2018 tarihli ve 2018/281 Esas, 2018/624 sayılı kararının, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/8116 Esas, 2019/9736 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, sanığın 5237 sayılı Kanunu'nun 142/1-b, 143, 145, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2019 tarihli ve 2019/673 Esas,

2019/1145 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/12/2020 gün ve 18357-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2021 gün ve 2021/4266 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Hırsızlık suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 145, 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.500,00 Yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca ertelenmesine dair İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2006 tarihli ve 2006/230 Esas, 2006/493 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16/06/2010 tarihli ve 2009/13581 Esas, 2010/9900 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, yapılan yargılama sonunda sanığın nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 142/1-b, 143, 145,

35 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2010 tarihli ve 2010/566 Esas, 2010/1005 sayılı kararının 31/12/2010 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 13/01/2011 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 145, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2018 tarihli ve 2018/281 Esas, 2018/624 sayılı kararının, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/8116 Esas, 2019/9736 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, sanığın 5237 sayılı Kanunu'nun 142/1-b, 143, 145, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2019 tarihli ve 2019/673 Esas, 2019/1145 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 10/11/2020 tarih ve 2020/6779 Esas, 2020/11283 Karar sayılı ilamında yer alan " ...5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, hapis cezası geri bırakılan sanığın denetim süresi içerisinde yeni suç işlemesi nedeniyle önceki hükmün değiştirilmeden önceki gibi açıklanması gerekli ise de, mahkemenin bozmadan önceki 30.01.2014 tarihli kararının sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle aleyhe temyiz bulunmadığı ve sanık hakkında daha önce hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği halde,

bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi, bozmayı gerektirmiş, ..." şeklindeki açıklamaları nazara alındığında, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2006 tarihli ve 2006/230 Esas, 2006/493 sayılı kararının sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, anılan kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16/06/2010 tarihli ve 2009/13581 Esas, 2010/9900 sayılı kararı ile bozulmuş olması karşısında, bozma ilamına konu kararda hükmedilen adli para cezasının sanık hakkında kazanılmış hak niteliğinde olduğu,

İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2010 tarihli kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde 13/01/2011 tarihinde kasıtlı bir suçtan mahkum olması nedeniyle açıklanmasına ilişkin kararda, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 145, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince hükmedilen 5 ay 25 gün kısa süreli hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2006 tarihli ve 2006/230 Esas, 2006/493 sayılı kararının sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16/06/2010 tarihli ve 2009/13581 Esas, 2010/9900 sayılı kararı ile bozulmuş olması karşısında, bozma ilamına konu kararda hükmedilen adli para cezasının sanık hakkında kazanılmış hak niteliğinde olduğu,

İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2010 tarihli kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde 13/01/2011 tarihinde kasıtlı bir suçtan mahkum olması nedeniyle açıklanmasına ilişkin kararda, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 145, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince hükmedilen 5 ay 25 gün kısa süreli hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın hırsızlık suçu ile ilgili olarak (İZMİR) 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 25.12.2019 tarihli ve 2019/673 Esas, 2019/1145 Karar sayılı kararın,

5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5 ay 25 gün hapis cezası verilmiş ise de.