KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/18926 E., 2024/10658 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/1016 E., 2018/1121 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
360 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, sanık savunmasının doğruluğu hususunda yeteri araştırmanın yapılmadığına, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın mahkemece kabul edilen eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu olduğu, bu suç için Kanun'da öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği, 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesi gereğince talimat mahkemesince savunmasının alınamayacağı, bu nedenle talimat mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesi uyarınca alınan ek savunmanın da geçersiz olduğu anlaşıldığından.
5237 sayılı Kanun'un 158/1-j ve 245/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istenen sanığa aynı Kanun'un 142/2-e maddesinin uygulanma ihtimaline binaen usulüne uygun ek savunma hakkı verilmeden anılan madde uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/18926, K. 2024/10658, 2 Temmuz 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama