KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/19105 E., 2024/10531 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Haziran 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
444 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2017 tarihli ve 2016/706 Esas ve 2017/243 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 19.10.2017 tarihli ve 2017/1604 Esas ve 2017/2211 Karar sayılı kararı ile ''eylemin gündüz vakti sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği'' gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verildiği,
bozma kararı üzerine Bursa 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2018 tarihli ve 2017/854 Esas ve 2018/39 Karar sayılı kararının 2. kez istinaf edilmesi üzerine bu kez İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.03.2018 tarihli ve 2018/693 Esas ve 2018/686 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,
bozma nedeni olarak gösterilen ve yukarıda sayılan hukuka aykırılıkların hiç birisinin bu bent kapsamına girmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek;İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin,
19.10.2017 ve 26.03.2018 tarihli kararları ile bozma üzerine Bursa 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2018 tarihli kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/19105, K. 2024/10531, 27 Haziran 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama