Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1913 K.2021/9782

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 168/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2020 tarihli ve 2019/359 esas, 2020/247 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/12/2020 gün ve 16086-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2021 gün ve 2021/2775 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2020 tarihli ve 2019/359 esas, 2020/247 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesince kısa kararın verildiği 07/02/2020 tarihli oturumda sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verilmesine rağmen, Mahkemenin aynı tarihli gerekçeli kararının hüküm kısmında sadece sanığın 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına yönelik karar verildiği, kaldı ki Mahkemenin 07/02/2020 tarihli gerekçeli kararının delillerin değerlendirilmesi ve kanaat kısmında da sadece sanığın üzerine atılı diğer suç olan kasten yaralama yönünden bir değerlendirme yapıldığı,

mala zarar verme suçu açısından bir değerlendirme yapılmadığı ve gerekçeye yer verilmediği, ayrıca 07/02/2020 tarihli duruşma tutanağından da görüleceği üzere müştekinin mala zarar verme suçundan kaynaklanan zararının giderildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair diğer şartların da oluştuğu anlaşılmakla, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ